Olsaydim: Memar

Nəticə olaraq, memar olsaydım, dünyanı daha yaşanıqlı, daha rəngli və daha ədalətli bir yerə çevirmək üçün çəkiclə deyil, qələmimlə savaşardım. Çünki yaxşı memarlıq sadəcə divarlar ucaltmır, o həm də insanların gələcəyə olan ümidlərini inşa edir.

(Əgər mən memar olsaydım) Memarlıq sadəcə binalar tikmək deyil, həm də insanların həyat tərzini, xəyallarını və gələcəyini formalaşdıran bir sənətdir. Əgər mən memar olsaydım, layihələndirdiyim hər bir tikilidə estetik gözəlliklə funksionallığı birləşdirməyə, ruhu olan məkanlar yaratmağa çalışardım. Memar Olsaydim

Mənim üçün ideal bir şəhər təbiətlə harmoniyada olan şəhərdir. Memar olaraq ilk hədəfim "nəfəs alan" binalar inşa etmək olardı. Beton yığınları arasında sıxılan insanlar üçün hər eyvanda bir bağça, hər damda bir park salardım. Şəhərlərimizin boz simasını yaşılın min bir çaları ilə əvəz edərdim. Günəş enerjisindən maksimum istifadə edən, yağış sularını toplayıb yenidən istifadəyə verən ekoloji təmiz binalar mənim imzam olardı. Mənim memarlıq fəlsəfəmdə insan mərkəzdə dayanır

Bu mövzuda (məsələn, müasir göydələnlər və ya tarixi binaların bərpası) toxunmaq istərdinizmi? Məqsədim sadəcə göz oxşayan deyil

Bundan əlavə, mən tarixin izlərini gələcəyin texnologiyası ilə birləşdirərdim. Keçmişin milli naxışlarını, milli memarlıq ənənələrimizi müasir şüşə və polad konstruksiyalarla sintez edərək, həm köklərimizə bağlı, həm də dünyaya açıq olan abidələr ucaldardım. Məqsədim sadəcə göz oxşayan deyil, həm də içindəki insana hüzur verən evlər, məktəblər və kitabxanalar tikmək olardı.

Xüsusilə uşaqlar və yaşlılar üçün əlçatan məkanlar yaratmaq mənim üçün çox vacib olardı. Maneəsiz küçələr, geniş və işıqlı meydanlar insanların bir-biri ilə ünsiyyət qurduğu canlı məkanlara çevrilərdi. Mənim memarlıq fəlsəfəmdə insan mərkəzdə dayanır; bina isə sadəcə o insana xidmət edən bir sənət əsəridir.